Een dood die je niet meer vergeet

Iemand verliezen die ervoor kiest niet verder te leven. Het zal je maar overkomen als familielid, vriend of vriendin, collega of professional. Bijna niemand kan zich voorstellen hoe je dit verlies ervaart en met welke vragen je achterblijft. Bijna niemand weet hoe je je voelt en hoelang zo’n gebeurtenis je leven kan blijven beïnvloeden.

Ook ik wist dat niet, toen ik betrokken raakte bij een herdenkingsbijeenkomst voor nabestaanden van suïcide. Deze bijeenkomst, Een dood die je niet meer vergeet, ontstond op initiatief van de Stichting Huis van de Mens Groot Amsterdam, het Humanistisch Verbond en de Coalitie van Betekenis tot het Einde, in samenwerking met de Protestantse Kerk te Amsterdam en het drugspastoraat Amsterdam.

Lees verder

De geboorte van een sociaal vormgever

Een celebrant die rituelen vormgeeft…?

‘Dat is interessant!’ zeggen gesprekspartners als ik over mijn nieuwste bezigheid vertel. De een begint meteen over een sjamanistisch ritueel in het bos dat een schoonzus ooit bijwoonde, de ander heeft benauwde herinneringen aan wierook en machtsmisbruik. Daarna informeren ze langs hun neus weg of ik hen de fijne kneepjes even wil verklappen. Misschien kan ik zelfs de map met voorbeelden een keer uitlenen. Je krijgt bij zo’n opleiding immers kant en klare recepten aangeboden voor symboliek en ceremonies?

Lees verder

Het verschil tussen porno en educatie

Zo is het leven van een zzp’er: het ene moment zit je nog thuis achter je laptop uitnodigingen te typen voor een bijeenkomst waarvan je niet weet of er wel mensen op af zullen komen, slechts een paar weken later maak je de geboorte mee van de COC Youth Council: een bruisende klankbordgroep van actieve LHBTI-jongeren, samengesteld uit middelbare scholieren, studenten en jonge ervaringsdeskundigen van 15 tot 35 jaar. Lees verder